Shloka 57
Aśmagīta: Janaka’s Inquiry on Loss, Kāla, and the Limits of Control (अश्मगीता)
समं हि धर्म चरतो नृपस्य द्रव्याणि चाभ्याहरतो यथावत् । प्रवृत्तधर्मस्य यशो 5भिवर्धते सर्वेषु लोकेषु चराचरेषु,राजा यदि नियमपूर्वक प्रजाके निकटसे करके रूपमें द्रव्य ग्रहण करे और राग-द्वेषसे रहित हो राजधर्मका पालन करता रहे तो उस धर्मपरायण नरेशका सुयश सम्पूर्ण चराचर लोकोंमें फैल जाता है
Janaka uvāca:
Samaṁ hi dharmaṁ carato nṛpasya dravyāṇi cābhyāharato yathāvat |
Pravṛttadharmasya yaśo ’bhivardhate sarveṣu lokeṣu carācareṣu ||
ជនកៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ពេលព្រះមហាក្សត្រប្រព្រឹត្តធម៌ដោយស្មើភាព មិនលំអៀង ហើយប្រមូលពន្ធ និងទ្រព្យពីប្រជារាស្ត្រតាមរបៀបត្រឹមត្រូវស្របច្បាប់ កិត្តិយសរបស់ព្រះអង្គនឹងកើនឡើង។ សម្រាប់អ្នកគ្រប់គ្រងដែលឈរជាប់លាប់ក្នុងរាជធម៌ កេរ្តិ៍ឈ្មោះល្អនឹងរីកសាយទៅគ្រប់លោក—ក្នុងចំណោមសត្វចលន និងអចលនទាំងអស់»។
जनक उवाच
Educational Q&A
A ruler’s legitimacy and lasting fame arise from impartial adherence to dharma and from collecting revenue only in the proper, prescribed way—without personal bias, greed, or hostility.
Janaka is instructing on rajadharma: he describes the ideal king who governs righteously and fairly, and explains that such conduct naturally causes the king’s good reputation to spread everywhere.