Shloka 56
Aśmagīta: Janaka’s Inquiry on Loss, Kāla, and the Limits of Control (अश्मगीता)
स यज्ञशील: प्रजने निविष्ट: प्राग् ब्रह्मचारी प्रविविक्तचक्षु: । आराधयेत् स्वर्गमिमं च लोक॑ परं च मुक्त्वा हृदयव्यलीकम्
sa yajñaśīlaḥ prajane niviṣṭaḥ prāg brahmacārī pravivikta-cakṣuḥ | ārādhayet svargam imaṃ ca lokaṃ paraṃ ca muktvā hṛdaya-vyalīkam ||
ជនកៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឲ្យបុរសម្នាក់មានចិត្តជាប់លាប់នឹងយជ្ញៈ ហើយស្ថិតនៅក្នុងជីវិតគ្រហស្ថ ដើម្បីបន្តពូជ—ដោយបានរស់ជាព្រហ្មចារីជាមុន និងរក្សាអង្គធាតុអារម្មណ៍ឲ្យបរិសុទ្ធ និងទប់ស្កាត់។ បោះបង់ភាពកោងក្រឡាប់ក្នុងចិត្ត—ទុក្ខសោក ការរំខាន និងការលាក់លៀមខាងក្នុង—ឲ្យគាត់គោរពបូជាព្រះអាទិទេវ ដោយលះបង់ការរំពឹងសុខសាន្តទាំងក្នុងលោកនេះ និងសូម្បីតែក្នុងសួគ៌»។
जनक उवाच
Educational Q&A
Janaka teaches a disciplined life-order: begin with brahmacarya and sense-restraint, enter household life for righteous progeny and yajña, but renounce craving for worldly and heavenly rewards; purify the heart and worship the Supreme with inner integrity.
In Śānti Parva’s instruction on dharma and liberation, King Janaka speaks as a teacher, outlining how a person should live—combining social duty (householder responsibilities and yajña) with inner renunciation and purification aimed at the highest good.