Shloka 40
परिव्राजक-आचारः (Conduct of the Wandering Renunciant) — Mahābhārata, Śānti-parva 269
पन्थानो ब्रह्मणस्त्वेते एतै: प्राप्नोति यत्परम् तद् विद्वाननुबुद्धयेत मनसा कर्मनिश्चयम्
panthāno brahmaṇas tv ete etaiḥ prāpnoti yat param | tad vidvān anubuddhyeta manasā karma-niścayam ||
កបិលៈ «ទាំងនេះហើយជាមាគ៌ាដែលនាំទៅកាន់ ព្រហ្ម (Brahman)។ ដោយមាគ៌ាទាំងនេះ មនុស្សអាចឈានដល់អធិមហាស្ថាន។ ដូច្នេះ បុគ្គលប្រាជ្ញា គួរតែពិចារណាឲ្យច្បាស់ដោយចិត្ត អំពីការសម្រេច និងផលវិបាកពិតប្រាកដនៃកម្ម»។ ក្នុងន័យនេះ “មាគ៌ា” គឺវិន័យធម៌សីលដែលបរិសុទ្ធអាកប្បកិរិយា៖ មេត្តាករុណាចំពោះសត្វទាំងអស់ ការអត់ទោស សន្តិភាព អហിംសា សច្ចៈ ភាពត្រង់ មិនមានព្យាបាទ ភាពទាបខ្លួន ភាពខ្មាស់អៀន ការអត់ធ្មត់ និងការសម្របសម្រួលចិត្ត—ទាំងនេះជាវិធីអនុវត្តដើម្បីដឹងច្បាស់នូវសច្ចធម៌ខ្ពស់បំផុត។
कपिल उवाच
Educational Q&A
Ethical virtues are presented as concrete ‘paths’ to realizing Brahman; the wise should mentally discern the true nature and outcome of actions, aligning conduct with compassion, non-violence, truth, humility, forbearance, and self-restraint.
In the Shanti Parva’s instructional setting, Kapila is speaking as a teacher of liberation, summarizing the means to attain the Supreme and urging reflective discernment (manasā) about action (karma) and its decisive import (niścaya).