Shloka 15
Adhyāya 262: Śabda-brahman, Para-brahman, and the Ethics of Tyāga
Kapila–Syūmaraśmi Saṃvāda
स सम पापकृतां लोकान् गच्छेदशुभकर्मणा । प्रमाणमप्रमाणेन यः कुर्यादशुभं नर:
sa sama-pāpakṛtāṁ lokān gacched aśubha-karmaṇā | pramāṇam apramāṇena yaḥ kuryād aśubhaṁ naraḥ ||
ដោយធ្វើអំពើអមង្គល មនុស្សម្នាក់នឹងទៅដល់លោកដូចគ្នានឹងពួកអ្នកមានបាបដទៃទៀត។ អ្នកណាដែលប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ ដោយយកអ្វីដែលមិនមែនជាមាត្រដ្ឋានពិត ឲ្យក្លាយជាអំណាចយោង—ប្រើការវាស់វែងក្លែងក្លាយដើម្បីអះអាងការធ្វើ—នោះនឹងធ្លាក់ចូលក្នុងអំពើអាក្រក់។
चुलाधार उवाच
Educational Q&A
Wrongdoing cannot be legitimized by appealing to false standards; acting on invalid authority (apramāṇa) leads to sinful action and the same adverse karmic destinations as other evil-doers.
Cūlādhāra continues his ethical instruction, warning that a person who performs aśubha-karma—especially by misusing or fabricating ‘authority’ or ‘proof’—incurs the karmic fate associated with sinners.