Shloka 14
Adhyāya 262: Śabda-brahman, Para-brahman, and the Ethics of Tyāga
Kapila–Syūmaraśmi Saṃvāda
शड्कमाना: फल यज्ञे ये यजेरन् कथंचन । जायन्ते5डसाधवो धूर्ता लुब्धा वित्तप्रयोजना:
śaṅkamānāḥ phala-yajñe ye yajeran kathaṃcana | jāyante ’sādhavo dhūrtā lubdhā vitta-prayojanāḥ ||
ចូលាធារ បាននិយាយថា៖ «អ្នកណាដែលសង្ស័យថា ពិធីយជ្ញមានផលឬអត់ ប៉ុន្តែទោះយ៉ាងណាក៏នៅតែធ្វើពិធីយជ្ញ ដោយជំរុញដោយការរំពឹងចំណេញ នោះនឹងក្លាយជាមនុស្សអធម៌—ល្បិចកល លោភលន់ និងមានទ្រព្យជាគោលបំណង។ ព្រះធម៌នេះបដិសេធពិធីដែលធ្វើដោយសង្ស័យ និងអាត្មានិយម ហើយលើកតម្កើងភាពបរិសុទ្ធនៃចេតនា លើសពីរូបរាងក្រៅនៃពិធីប៉ុណ្ណោះ»។
चुलाधार उवाच
Educational Q&A
Ritual action is judged by intention: performing sacrifice while doubting its value and aiming at personal gain leads to moral decline—greed, deceit, and unrighteousness—whereas purity of motive is central to dharma.
In Chulādhāra’s instruction, he critiques a class of sacrificers who participate in yajña with inner skepticism and a wealth-seeking agenda, contrasting them implicitly with those who act without fixation on results.