Shloka 10
मृत्योर्ब्रह्मणा नियोजनम् — The Commissioning of Mṛtyu by Brahmā
स कामकान्तो न तु कामकामः: स वै कामात् स्वर्गमुपैति देही
sa kāmakānto na tu kāmakāmaḥ | sa vai kāmāt svargamupaiti dehī |
វ្យាសៈបានពន្យល់ថា បុរសមានប្រាជ្ញាមាំមួន គឺជាអ្នកដែល “ភោគសុខ” ទាំងឡាយហាក់ដូចជាចង់មករកគាត់ ប៉ុន្តែគាត់មិនរត់តាមភោគសុខទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកដែលនៅក្នុងរាងកាយ ហើយយល់ថា “ខ្ញុំគឺរាងកាយ” និងប្រាថ្នាភោគសុខ នោះត្រូវបានកាមនានាំទៅរកផលរបស់វា—ទៅដល់សួគ៌លោក ជារង្វាន់នៃកម្មដែលជំរុញដោយកាមនា មិនមែនជាមោក្ខៈដែលកើតពីសេរីភាពខាងក្នុងឡើយ។
व्यास उवाच
Educational Q&A
A steady-minded person may be admired by the desire-driven, but he does not pursue pleasures; the body-identified pleasure-seeker, acting from desire, attains heaven as a karmic result—still within the cycle of results—rather than the freedom that comes from desirelessness.
In Śānti Parva’s instruction on conduct and inner discipline, Vyāsa contrasts two orientations: the wise, self-controlled person versus the embodied person ruled by craving, explaining the different destinations produced by their motivations.