Shloka 27
सूक्ष्मभूत-भूतात्मविज्ञानम्
Knowing the subtle principle and the bhūtātman through yoga
उत्तान आस्ये न हविर्जुहोति लोकस्य नाभिर्जगत: प्रतिष्ठा । तस्याड्रमज्ननि कृताकृतं च वैश्वानर: सर्वमिदं प्रपेदे .
uttāna āsye na havir juhoti lokasya nābhir jagataḥ pratiṣṭhā | tasyāṅgam agnau kṛtākṛtaṃ ca vaiśvānaraḥ sarvam idaṃ prapede ||
វ្យាសៈបានមានព្រះវាចា៖ អ្នកបោះបង់លោក (សន្យាសី) មិនចាក់អាហារជាអាហុតិចូលក្នុងមាត់បើកចំហ ដូចជាចាក់ចូលភ្លើងក្រៅ ដោយមន្ត “ប្រាណាយ ស្វាហា” ជាដើមទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ គាត់បូជាប្រាណ និងអង្គធាតុខាងក្នុងទាំងឡាយចូលទៅក្នុងអាត្មា។ សម្រាប់អ្នកនោះ រាងកាយទាំងមូល និងសំណុំកម្មទាំងអស់—ដែលបានធ្វើ និងមិនបានធ្វើ—ដូចជាក្លាយជាអវយវៈនៃភ្លើងឯង; គាត់ក្លាយជាមួយនឹងវៃស្វានរៈ—ភ្លើងរំលាយអាហារខាងក្នុងដែលស្ថិតនៅក្នុងពោះ ជានាភីរបស់សត្វមានជីវិត និងជាគ្រឹះគាំទ្ររបស់លោក។ វៃស្វានរៈនោះគ្របដណ្តប់សកលលោកទាំងមូល។
व्यास उवाच
Educational Q&A
True renunciation is an inner yajña: instead of external offerings, one dissolves the senses, mind, and prāṇa into the Self, realizing identity with Vaiśvānara—the universal inner fire that sustains life and pervades the cosmos.
Vyāsa explains a contemplative model of sacrifice in the Śānti teachings: the sannyāsin does not perform a literal mouth-to-fire oblation, but internalizes the rite so that body and karmic account are absorbed into the cosmic Fire (Vaiśvānara), the world’s support.