Shloka 27
महाभूत–इन्द्रिय–मनस्–बुद्धि–अन्तरात्मा विवेकः | Discrimination of Elements, Senses, Mind, Intellect, and Inner Self
केशलोमनखान् वाप्य वानप्रस्थो मुनिस्तत: । आश्रमादाश्रमं पुण्यं पूतो गच्छति कर्मभि:,तदनन्तर वानप्रस्थ मुनि केश, लोम और नख कटाकर कर्मोंसे पवित्र हो वानप्रस्थ- आश्रमसे पुण्यमय संन्यास-आश्रममें प्रवेश करे
keśalomnakhān vāpy vānaprastho munis tataḥ | āśramād āśramaṃ puṇyaṃ pūto gacchati karmabhiḥ ||
ព្រះវ្យាសបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ បន្ទាប់មក មុនីវានប្រស្ថ កាត់សក់ រោម និងក្រចក រួចបានបរិសុទ្ធដោយវិន័យកិច្ចដែលបានកំណត់ ហើយធ្វើដំណើរពីដំណាក់កាលបរិសុទ្ធមួយទៅកាន់ដំណាក់កាលបរិសុទ្ធមួយទៀត—ចូលទៅក្នុងអាស្រាមសន្យាសៈ ដែលមានបុណ្យកុសល។ ខគម្ពីរនេះបញ្ជាក់ថា ការបរិសុទ្ធដោយធម៌ និងការផ្លាស់ប្តូរតាមលំដាប់ មិនមែនការផ្លាស់ប្តូរខាងក្រៅប៉ុណ្ណោះទេ ដែលធ្វើឲ្យមនុស្សសមស្របសម្រាប់ការលះបង់ខ្ពស់ជាង។
व्यास उवाच
Educational Q&A
Progress to saṃnyāsa should follow purification through disciplined, dharmic conduct; external acts like trimming hair and nails symbolize readiness, but the real qualification is being 'purified by deeds' (karmabhiḥ pūtaḥ).
Vyāsa describes the proper transition of a vānaprastha: after completing the forest-dweller duties and adopting signs of austerity and cleanliness, he moves from that āśrama into the sacred saṃnyāsa āśrama.