Shloka 15
Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
अर्हतामनुरूपाणां नादेयं हास्ति किंचन । उच्चै: श्रवसमप्यश्च प्रापणीयं सतां विदु:
arhatām anurūpāṇāṁ nādeyaṁ hāsti kiṁcana | uccaiḥśravasam apy aśca prāpaṇīyaṁ satāṁ viduḥ ||
វ្យាសៈបានមានព្រះវាចា៖ «ចំពោះអ្នកដែលសមគួរ និងស័ក្តិសម មិនគួរមានអ្វីណាដែលត្រូវចាត់ថា ‘មិនគួរផ្តល់’ ទេ។ អ្នកមានសីលធម៌ទាំងឡាយយល់ថា សូម្បីសេះអុច្ចៃះស្រវស (Uccaiḥśravas) ក៏អាចផ្តល់ជូនដល់អ្នកទទួលដែលសមគួរ។ ការបង្រៀននេះបញ្ជាក់ថា ទានដែលផ្តល់ទៅកាន់អ្នកសមគួរពិតប្រាកដ មិនមានព្រំដែនតូចចង្អៀតទេ ហើយគួរឡើងតាមកម្រិតគុណសម្បត្តិរបស់អ្នកទទួល»។
व्यास उवाच
Educational Q&A
That for truly worthy recipients, one should not treat any gift as ‘forbidden’ or ‘too great’; generosity should be proportionate to the recipient’s merit, even extending to exceptionally valuable gifts.
In the didactic setting of Śānti Parva, Vyāsa states a principle of dāna-dharma: nothing is to be withheld from deserving persons, illustrating the point with the exemplary gift of the famed horse Uccaiḥśravas.