Shloka 13
Āśrama-dharma and Brahmacarya: Śuka’s Inquiry on Karma and Tyāga (शुक-प्रश्नः कर्मत्यागविवेकश्च)
गृहमावसतो हास्य नान्यत् तीर्थ प्रतिग्रहात् । देवर्षिपितृगुर्वर्थ वृद्धातुरबुभुक्षताम्
gṛham āvasato hāsya nānyat tīrthaṃ pratigrahāt | devarṣi-pitṛ-gurv-arthaṃ vṛddhāturabubhukṣatām ||
វ្យាសៈបានមានព្រះវាចា៖ «សម្រាប់ព្រាហ្មណ៍ដែលរស់ជីវិតគ្រួសារ មធ្យោបាយបរិសុទ្ធសម្រាប់រក្សាទ្រព្យមិនមានអ្វីក្រៅពីការទទួលអំណោយទេ។ ការទទួលនោះគួរធ្វើឡើង ដើម្បីបម្រើទេវតា ឥសី បិតរុ (បុព្វបុរស) និងគ្រូ—ហើយដើម្បីគាំទ្រអ្នកចាស់ អ្នកឈឺ និងអ្នកឃ្លាន។ ក្រៅពីការទទួលអំណោយសម្រាប់កិច្ចធម៌ទាំងនេះ មិនមានផ្លូវបរិសុទ្ធផ្សេងទៀតសម្រាប់ព្រាហ្មណ៍ក្នុងការប្រមូលធនធានឡើយ»។
व्यास उवाच
Educational Q&A
A householder Brahmin may accept gifts (pratigraha) as a legitimate and ‘pure’ means of support, but the ethical purpose is service: sustaining worship and obligations to gods, sages, ancestors, and teachers, and providing food and care to the elderly, sick, and hungry.
In the Shanti Parva’s dharma instruction, Vyāsa states a rule of conduct about livelihood: for a Brahmin living as a householder, accepting donations is presented as the sanctioned route for maintaining resources, specifically oriented toward religious duties and compassionate support of vulnerable people.