Shloka 44
ब्राह्मणस्य पूर्वतरा वृत्तिः — The Earlier Ideal Conduct of a Brahmana
River-of-Saṃsāra Metaphor
अविश्वस्ते विश्वसिषि मन्यसे वाध्रुवे ध्रुवम् । नित्यं कालपरीतात्मा भवत्येवं सुरेश्वर,देवेश्वर! नाशवान् होनेके कारण जो विश्वासके योग्य नहीं है, उस राज्यपर तुम विश्वास करते हो और जो अस्थिर है, उसे स्थिर मानते हो; किंतु इसमें कोई आश्वर्यकी बात नहीं है; क्योंकि कालने जिसके हृदयपर अधिकार कर लिया हो, वह सदा ऐसी ही विपरीत भावनासे भावित होता है
aviśvaste viśvasiṣi manyase vādhruve dhruvam | nityaṁ kālaparītātmā bhavaty evaṁ sureśvara deveśvara ||
ភីស្មៈបាននិយាយថា៖ អ្នកដាក់ចិត្តជឿលើអ្វីដែលមិនសមនឹងជឿ ហើយយកអ្វីដែលមិនថេរជាស្ថេរភាព។ ប៉ុន្តែវាមិនមែនជារឿងគួរភ្ញាក់ផ្អើលទេ ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា ឱ អធិរាជទេវៈ—ព្រោះអ្នកណាដែលចិត្តខាងក្នុងត្រូវកាលវេលាគ្រប់គ្រង នោះតែងតែត្រូវជំរុញឲ្យវិនិច្ឆ័យបែបបញ្ច្រាសដូចនេះជានិច្ច។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Do not mistake the impermanent for permanent or the unreliable for reliable; when the mind is seized by Kāla (Time/fate), discernment becomes inverted, so one must cultivate clear judgment and detachment.
Bhishma addresses the lord of the gods (Indra), admonishing him for trusting unstable worldly power (a kingdom) and explaining that such error arises naturally when Time has taken hold of one’s inner self.