Shloka 18
प्रजापतयः देवगणाश्च दिशि-दिशि स्थिताः ऋषयः
Prajāpatis, Deva-Groups, and the Ṛṣis Assigned to the Directions
कृत्स्नस्तु मन्त्रो विधिवत प्रयुक्तो यथा यथोक्तास्त्विह दक्षिणाश्र । अन्नप्रदानं मनस: समाधि: पज्चात्मकं कर्मफलं वदन्ति
kṛtsnas tu mantro vidhivat prayukto yathā yathoktas tv iha dakṣiṇāś ca | annapradānaṁ manasaḥ samādhiḥ pañcātmakam karma-phalaṁ vadanti ||
ភីស្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «តែពេលដែលមានអង្គប្រាំនេះទើបអ្នកប្រាជ្ញប្រកាសថា កម្មយជ្ញទទួលបានផលពេញលេញ៖ ការសូត្រមន្តទាំងមូលដោយត្រឹមត្រូវតាមវិធីពិធីការ, ការប្រតិបត្តិយជ្ញតាមបទបញ្ជាវេទ, ការផ្តល់ទក្ខិណា (dakṣiṇā) ដល់ព្រះសង្ឃពិធី/បូជាចារ្យតាមសមរម្យ, ការបរិច្ចាគអាហារ, និងការរក្សាចិត្តឲ្យមាំមួនក្នុងសមាធិ។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Ritual action bears its full result only when outer correctness (complete mantra-recitation, Vedic procedure, proper dakṣiṇā, and food-giving) is joined with inner discipline (mental concentration). The verse integrates ethical giving and inward steadiness with formal ritual.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma, Bhīṣma continues advising Yudhiṣṭhira on right conduct. Here he explains the conditions under which a yajña becomes fully efficacious, listing five essential components recognized by the learned.