Shloka 8
Adhyāya 199: Karma–Jñāna Causality and the Nirguṇa Brahman
Manu’s Instruction
तस्यानुकम्पया देवी प्रीता समभवत् तदा । वेदमाता ततस्तस्य तज्जप्यं समपूजयत्
tasyānukampayā devī prītā samabhavat tadā | vedamātā tatastasyā tajjapyaṃ samapūjayat |
ភីෂ្មៈបាននិយាយ៖ «ដោយសេចក្តីអាណិតអាសូរ ព្រះនាងក៏កាន់តែពេញចិត្តចំពោះគាត់នៅពេលនោះ។ បន្ទាប់មក សាវិត្រី—ដែលគេគោរពថាជាមាតានៃវេដ—បានគោរព និងអនុមោទនាដោយក្នុងចិត្ត ចំពោះជបដែលគាត់អនុវត្តតាមវិន័យ និងបទបញ្ជា។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When a person performs prescribed spiritual practice (japa) with discipline and in accordance with dharma, it becomes worthy of honor; such sincerity invites divine compassion and approval.
Bhīṣma describes how the Goddess—identified as Savitrī, the Mother of the Vedas—becomes pleased out of compassion and honors the man’s rule-following mantra-recitation, approving it as a righteous act.