Shloka 15
जपयोगयोः तुल्यफलनिर्णयः
Adhyāya 193: Adjudication of the Comparable Fruits of Japa and Yoga
इह श्रमो भयं मोह: क्षुधा तीव्रा च जायते । लोभभश्चार्थकृतो नृणां येन मुहन्त्यपण्डिता:
iha śramo bhayaṁ mohaḥ kṣudhā tīvrā ca jāyate | lobhaś cārthakṛto nṛṇāṁ yena muhyanty apaṇḍitāḥ ||
ភារទ្វាជៈបានមានពាក្យថា៖ នៅក្នុងលោកនេះ មានការនឿយហត់ ភ័យខ្លាច ភាពវង្វេង និងទុក្ខវេទនានៃភាពឃ្លានខ្លាំង។ ក្នុងមនុស្ស ក្តីលោភចំពោះទ្រព្យសម្បត្តិមានអំណាចខ្លាំងជាពិសេស; ដោយសារវា មនុស្សអវិជ្ជា ត្រូវធ្លាក់ចូលក្នុងភាពងងឹតវង្វេង និងបាត់បង់ការយល់ដឹង។
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
Worldly life naturally brings hardship (toil, fear, hunger) and mental confusion; greed for wealth intensifies this confusion, especially for those without discernment, so ethical clarity requires restraint and detachment from artha-driven craving.
In the didactic discourse of the Śānti Parva, Bharadvāja speaks as a teacher, diagnosing common sources of human suffering and moral error—especially the deluding power of wealth-born greed.