Shloka 14
इह धर्मपरा: केचित् केचिन्नैकृतिका नरा: । सुखिता दुःखिता: केचिन्निर्थना धनिनो5परे
iha dharmaparāḥ kecit kecin naikṛtikā narāḥ | sukhitā duḥkhitāḥ kecin nirdhanā dhaninō 'pare ||
ភារទ្វាជៈបានមានពាក្យថា៖ នៅក្នុងលោកមនុស្សនេះ មនុស្សខ្លះស្ថិតក្នុងធម៌ ខណៈដែលមនុស្សខ្លះមានអាកប្បកិរិយាបោកបញ្ឆោត។ ដូចហេតុនេះ មានអ្នករស់ដោយសុខ និងមានអ្នករស់ដោយទុក្ខ; មានអ្នកក្លាយជាអ្នកមាន ខណៈដែលអ្នកដទៃធ្លាក់ចូលភាពក្រីក្រ។
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
Human outcomes such as happiness/suffering and wealth/poverty are linked to moral orientation: devotion to dharma versus deceitful conduct. The verse frames social differences as ethically meaningful, inviting self-examination and commitment to righteous behavior.
In the Śānti Parva’s instructional setting, Bharadvāja speaks as a teacher, observing the variety of human character in the world—some righteous, some fraudulent—and pointing to the resulting diversity of life conditions.