Jāpakānāṃ Gatiḥ — The Destinies of Japa-Practitioners (Śānti Parva 12.190)
निर्वेदादेव निर्वाणं न च किज्चिद् विचिन्तयेत् । सुखं वै ब्राह्मणो ब्रह्म निर्वेदेनाधिगच्छति
nirvedād eva nirvāṇaṁ na ca kiñcid vicintayet | sukhaṁ vai brāhmaṇo brahma nirvedenādhigacchati ||
ការរំសាយចិត្តចេញពីការចង់បាន (វៃរាគ្យ) ប៉ុណ្ណោះទើបបង្កើតនូវការលះបង់ដាច់ខាត (មោក្ស)។ ពេលបានដល់នោះហើយ មនុស្សមិនស្ទាក់ស្ទើរគិតគូរអំពីអ្វីដែលមិនមែនជាអាត្មា (Self) ទៀតឡើយ។ ពេលព្រហ្មណ៍មានការផ្តាច់ចិត្តពីលោកិយក្នុងខ្លួន គាត់ឈានដល់ព្រហ្ម (Brahman) ដែលជាសុភមង្គលនៃសច្ចៈអធិរាជ ដោយវៃរាគ្យនោះឯង។
भरद्वाज उवाच