Shloka 16
Jāpakānāṃ Gatiḥ — The Destinies of Japa-Practitioners (Śānti Parva 12.190)
अविस्रम्भे न गन्तव्यं विस्रम्भे धारयेन्मन: । मन: प्राणे निगृह्नलीयात् प्राणं ब्रह्मणि धारयेत्
aviśrambhe na gantavyaṃ viśrambhe dhārayen manaḥ | manaḥ prāṇe nigṛhṇīyāt prāṇaṃ brahmaṇi dhārayet |
ភារទ្វាជៈបានមានពាក្យថា៖ កុំដើរតាមផ្លូវដែលគ្មានការជឿទុកចិត្ត; តែទីណាដែលការជឿទុកចិត្តសមរម្យ ទីនោះចូរធ្វើចិត្តឲ្យមាំមួន។ ចូរគ្រប់គ្រងចិត្ត ហើយប្រមូលចិត្តឲ្យចូលទៅក្នុងព្រលឹងដង្ហើម (ប្រាណ); ហើយចូរដាក់ប្រាណឲ្យតាំងនៅក្នុងព្រហ្ម (Brahman)។ ដូច្នេះ ការវិនិច្ឆ័យធម៌ក្នុងការប្រព្រឹត្តជាមួយមនុស្ស នាំទៅដល់វិន័យខាងក្នុង និងការលាយរលំក្នុងវិញ្ញាណ។
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
Exercise discernment about whom and what to trust in worldly conduct, and then turn inward: steady the mind, restrain it by anchoring it in the breath, and finally establish the breath (life-force) in Brahman—moving from ethical prudence to meditative absorption.
In the Śānti Parva’s instruction-oriented setting, Bharadvāja delivers a concise counsel that links practical dharma (not acting where trust is absent) with yogic discipline (mind into breath, breath into Brahman), presenting a graded method of inner stabilization.