Shloka 42
अध्याय १७८ — प्राणवायुगतिः तथा शारीराग्निव्यवस्था
Adhyāya 178 — The courses of prāṇa-vāyu and the regulation of the bodily fire
परित्यजामि काम व्वां हित्वा सर्वमनोगती: । न त्वं मया पुन: काम वत्स्यसे न च रंस्यसे
parityajāmi kāma tvāṃ hitvā sarva-manogatīḥ | na tvaṃ mayā punaḥ kāma vatsyase na ca raṃsyase ||
ភីស្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ កាមៈ (តណ្ហា/បំណងប្រាថ្នា) អើយ! ខ្ញុំបោះបង់ចោលអស់ទាំងចលនានិងទំនោរនៃចិត្ត ហើយលះបង់អ្នក។ ចាប់ពីនេះទៅ អ្នកនឹងមិនអាចស្នាក់នៅជាមួយខ្ញុំទៀតឡើយ ហើយក៏មិនអាចរកសេចក្តីរីករាយក្នុងខ្ញុំបានដែរ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches mastery over desire by withdrawing the mind from its habitual impulses and decisively renouncing craving; ethical steadiness begins with inner governance rather than external circumstance.
Bhīṣma addresses Kāma as a personified force and declares a firm break from it, stating that desire will no longer reside in him or find enjoyment through him—an emphatic vow of inner renunciation.