Mahabharata — Shanti Parva, Shloka 24
अव्यक्त-मानस-सृष्टिवादः
Doctrine of Creation from the Unmanifest ‘Mānasa’
स्नेहेन तिलवत् सर्व सर्गचक्रे निपीड्यते । तिलपीडैरिवाक्रम्य क्लेशैरज्ञानसम्भवै:
snehena tilavat sarva-sarga-cakre nipīḍyate | tila-pīḍair ivākramya kleśair ajñāna-sambhavaiḥ ||
ព្រះព្រាហ្មណ៍បានមានពាក្យថា៖ «ដោយសារការចាប់ជាប់ (ស្នេហា) សត្វលោកត្រូវបានកិនបំបាក់នៅក្នុងកង់វិលនៃសំសារ ដូចគ្រាប់ល្ងត្រូវបានបង្ហាប់ក្នុងម៉ាស៊ីនបង្ហាប់ប្រេង។ ត្រូវបានជាន់បង្ហាប់ដោយទុក្ខវេទនាដែលកើតពីអវិជ្ជា ពួកគេតែងតែត្រូវបានកិនរលាយក្នុងវដ្តនៃការកើតមាន»។
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Attachment (sneha) binds beings to the cycle of worldly becoming (sarga-cakra) and makes them vulnerable to afflictions (kleśa) that arise from ignorance (ajñāna). The verse urges cultivating discernment and detachment to avoid being ‘ground down’ by saṃsāra.
A Brāhmaṇa speaker uses a vivid everyday image—sesame seeds being crushed in an oil-press—to explain how ordinary people, due to attachment, are repeatedly oppressed by ignorance-born sufferings within the ongoing cycle of existence.