Shloka 6
Ākiṃcanya–Tyāga Upadeśa
The Instruction on Non-ownership and Renunciation
स पन्थानमथासाद्य समुद्राभिसरं तदा । आससाद वन रम्यं दिव्यं पुष्पितपादपम्
sa panthānam athāsādya samudrābhisaraṃ tadā | āsasāda vana ramyaṃ divyaṃ puṣpitapādapam ||
ភីष្មៈបាននិយាយ៖ បន្ទាប់មក គាត់បានរកឃើញផ្លូវមួយដែលនាំទៅកាន់សមុទ្រ ហើយបានដើរតាមផ្លូវនោះ ទៅដល់ព្រៃដ៏ទេវភាព និងរីករាយ។ នៅទីនោះ ដើមឈើទាំងឡាយត្រូវបានតុបតែងដោយផ្កាស្រស់ស្អាត ធ្វើឲ្យទេសភាពស្ងប់ស្ងាត់ និងជាសុភមង្គល។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a transition from searching to finding a clear direction: when a proper path is obtained, one should follow it steadily. The arrival in a blossoming, divine forest functions as an ethical-symbolic marker of auspicious progress—right movement (toward a goal) leading to a calmer, more sattvic environment.
A traveler (referred to simply as 'he') comes upon a route leading toward the sea, follows it, and reaches a beautiful, divine forest where the trees are in full bloom.