Shloka 26
अज्ञान–लोभयोः परस्परहेतुत्वम्
Mutual Causality of Ignorance and Greed
ये दुर्गन्धीनि सेवते तथागन्धा भवन्ति ते । तपश्चर्यापर: सद्यः पापाद् विपरिमुच्यते
ye durgandhīni sevate tathāgandhā bhavanti te | tapaścaryāparaḥ sadyaḥ pāpād viparimucyate ||
សោនកៈ បាននិយាយថា៖ អ្នកដែលសេពគប់អ្វីដែលស្អុយ នឹងក្លាយជាមានក្លិនស្អុយដូចគ្នា—គេក្លាយទៅតាមអ្វីដែលគេស្និទ្ធស្នាល។ ដូចគ្នានេះ អ្នកដែលឧស្សាហ៍ក្នុងតបស្យា (tapas)—ការអត់ធ្មត់ និងវិន័យខ្លួន—នឹងរួចផុតពីបាបភ្លាមៗ។ នេះបង្ហាញហេតុផលនៃសីលធម៌៖ ទម្លាប់ និងមិត្តភាពដែលបានជ្រើសរើស បង្កើតចរិត និងស្ថានភាព; តបស្យា បរិសុទ្ធ និងដោះលែង។
शौनक उवाच
Educational Q&A
A person becomes like what they repeatedly consume or associate with; impure habits breed impurity, while tapas—self-restraint and disciplined spiritual effort—purifies and can free one from sin.
Śaunaka delivers a didactic maxim using the analogy of fragrance and stench to explain moral causality and the purifying power of austerity within the Shānti Parva’s broader instruction on dharma and right conduct.