Shloka 19
Nārada–Vāyu–Śalmali Upākhyāna: Enmity with the Strong and the Primacy of Buddhi (नारद-वायु-शल्मलि उपाख्यानम्)
“वहाँ लोहेके समान चोंचवाले गीध और मोर तुझे नोच-नोचकर पीड़ा देंगे और उसके बाद भी नरकसे लौटनेपर तुझे किसी पापयोनिमें ही जन्म लेना पड़ेगा ।।
yad idaṃ manyase rājan nāyam asti kutaḥ paraḥ | pratismārayitāras tvāṃ yamadūtā yamakṣaye ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «នៅទីនោះ សត្វស្លាបដូចជាគីដ និងមយូរ ដែលមានចំពុះរឹងដូចដែក នឹងចឹកហែកអ្នកឲ្យឈឺចាប់ ហើយទោះបីត្រឡប់ពីនរកមកវិញក៏ដោយ អ្នកត្រូវកើតក្នុងកំណើតបាបតែប៉ុណ្ណោះ។ ឱ ព្រះរាជា! ប្រសិនបើអ្នកគិតថា ‘នៅក្នុងលោកនេះខ្ញុំមិនឃើញផលនៃបាបទេ ដូច្នេះលោកក្រោយមានអ្វីទៅ?’—ចូរដឹងថា ពេលអ្នកទៅដល់លោកយម (យមលោក) ទេវទូតរបស់យមរាជ នៅក្នុងទីស្នាក់របស់យមរាជ នឹងរំលឹកអ្នកអំពីអំពើទាំងនេះ និងផលវិបាករបស់វាទាំងអស់។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Moral causality is not limited to what is immediately visible in this life; even if punishment is not seen here, accountability continues beyond death, where one is confronted with one’s deeds and their results.
Bhishma addresses a king who doubts the existence of the next world because he does not observe instant retribution for wrongdoing; Bhishma counters that in Yama’s realm the messengers of Yama will remind him of his actions, implying inevitable post-mortem judgment.