Shloka 13
Janamejaya’s Appeal for Pacification and Śaunaka’s Counsel on Humility (जनमेजय-शौनक संवादः)
स तथोक्तस्तथेत्युक्त्वा लुब्धो गात्राण्यतापयत् । अननिं प्रत्यागतप्राणस्तत: प्राह विहजड्गमम्
sa tathoktas tathety uktvā lubdho gātrāṇy atāpayat | anagnin pratyāgataprāṇas tataḥ prāha vihagaṅgamam ||
ពេលបានឮដូច្នោះ អ្នកប្រមាញ់បានឆ្លើយថា «យ៉ាងហ្នឹងក៏បាន» ហើយដោយសេចក្តីលោភ គាត់បានកំដៅអង្គកាយទាំងមូលរហូតទ្រាំទ្រ។ ពេលបានទទួលកម្តៅភ្លើង ជីវិតដូចបានត្រឡប់មកវិញ។ បន្ទាប់មក គាត់បានត្រៀមនិយាយអ្វីមួយទៅកាន់ព្រាប។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Greed can drive a person to endure suffering and still remain intent on an unethical aim; the verse sets up a dharmic confrontation where the hunter’s revived resolve will be tested against the bird’s moral stance.
After being spoken to, the hunter agrees (“so be it”), undergoes bodily hardship, regains his strength, and then turns to speak to the pigeon—marking a transition to the next exchange in the episode.