Shloka 82
Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
दैवं पुरुषकारश्न स्थितावन्योन्यसंश्रयात् । उदाराणां तु सत्कर्म दैवं क्लीबा उपासते
daivaṁ puruṣakāraś ca sthitāv anyonya-saṁśrayāt | udārāṇāṁ tu satkarma daivaṁ klībā upāsate ||
ព្រះព្រហ្មទត្តបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ វាសនា (ការរៀបចំដោយទេវតា) និងការខិតខំរបស់មនុស្ស គង់នៅបានដោយពឹងផ្អែកគ្នាទៅវិញទៅមក។ តែអ្នកមានចិត្តឧត្តម តែងតែប្រកាន់ធ្វើកុសលកម្ម; ចំណែកអ្នកទន់ខ្សោយ និងគ្មានភាពបុរសភាព វិញ គ្រាន់តែបូជាវាសនា ហើយយកវាជាលេស ដើម្បីមិនប្រឹងធ្វើល្អ។
ब्रह्मदत्त उवाच
Educational Q&A
Divine fate and human effort are interdependent, but ethical excellence lies in choosing sustained righteous action; blaming or relying solely on fate is portrayed as moral weakness.
In a didactic exchange within the Śānti Parva, Brahmadatta articulates a moral principle: noble people act virtuously regardless of circumstances, whereas the timid justify inaction by appealing to fate.