Shloka 61
Dasyu-maryādā and Buddhi-guided Rāja-nīti (दस्युमर्यादा तथा बुद्धिप्रधान-राजनीति)
वधबन्धभयादेते मोक्षतन्त्रमुपाश्रिता: । जनीमरण-जं दुःखं प्राहुरवेंदविदो जना:
vadhabandhabhayād ete mokṣatantram upāśritāḥ | janī-maraṇa-jaṁ duḥkhaṁ prāhur avedavido janāḥ ||
ព្រះព្រហ្មទត្តបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ដោយភ័យខ្លាចការសម្លាប់ និងការចាប់បង្ខាំងនេះហើយ ទើបអ្នកប្រាថ្នាសេរីភាពយកជ្រកក្នុងវិន័យនៃមោក្ខៈ។ ព្រោះអ្នកដឹងវេទបានប្រកាសថា ទុក្ខដែលកើតពីការកើត និងស្លាប់ជាបន្តបន្ទាប់ គឺមិនអាចទ្រាំទ្របាន»។
ब्रह्मदत्त उवाच
Educational Q&A
The verse explains that the impulse toward mokṣa often begins with immediate fears—death and captivity—but is validated by a deeper insight: Veda-knowers affirm that saṁsāra itself, the cycle of birth and death, is intrinsically painful and ultimately intolerable, so liberation is a rational and ethical aim.
Brahmadatta is commenting on why people turn to liberation-teachings: not merely from abstract philosophy, but because worldly threats (being killed or bound) awaken dispassion; he then grounds this turn toward mokṣa in the testimony of authoritative Vedic sages.