Shloka 17
आपद्धर्मे राज्ञः नीतिः — Bharadvāja’s Counsel on Crisis-Statecraft (Śānti Parva 138)
दीर्घसूत्रस्तु मन्दात्मा हीनबुद्धिरचेतन: । मरणं प्राप्तवान् मूढो यथैवोपहतेन्द्रियः
dīrghasūtrastu mandātmā hīnabuddhiracetanaḥ | maraṇaṃ prāptavān mūḍho yathaivopahatendriyaḥ ||
ភីष្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «តែអ្នកដែលពន្យាពេល—ចិត្តទន់ខ្សោយ ប្រាជ្ញាខ្វះ និងអស្មារតី—ជាមនុស្សល្ងង់ នឹងជួបមរណភាព ដូចជាអ្នកដែលអង្គធាតុអារម្មណ៍ត្រូវបានបំផ្លាញ ហើយស្លាប់ពេលអារម្មណ៍មិនអាចបម្រើបានទៀត»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Negligence and procrastination, rooted in dullness and lack of discernment, lead to ruin; timely, aware, and intelligent action is essential for preserving life and dharma.
In Bhīṣma’s instruction in the Śānti Parva, he illustrates a moral point by describing the fate of a foolish procrastinator, comparing his end to the helpless destruction that follows when one’s senses are impaired.