Shloka 20
Kośa, Bala, and Maryādā: Treasury, Capacity, and Enforceable Limits (कोश-बल-मर्यादा)
क्षत्रियो वृत्तिसंरोधे कस्य नादातुमर्हति । अन्यत्र तापसस्वाच्च ब्राह्मणस्वाच्च भारत
kṣatriyo vṛttisaṃrodhe kasya nādātum arhati | anyatra tāpasasvāc ca brāhmaṇasvāc ca bhārata bharatanandana ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឱភារតៈ ឱកូនចៅនៃភារតៈ! នៅពេលជីវភាពរបស់ក្សត្រីយៈត្រូវបានកាត់ផ្តាច់ គាត់មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យយកទ្រព្យពីអ្នកណាខ្លះ? ពីអ្នកណាក៏បាន—លើកលែងតែអ្នកបួសធម៌ (តាបស) និងព្រះព្រាហ្មណៈ។ ក្នុងគ្រាលំបាក គាត់អាចយកពីអ្នកដទៃបាន ប៉ុន្តែមិនត្រូវរំលោភទ្រព្យដែលត្រូវការពារ របស់អ្នកឧស្សាហ៍តបស្យា និងជីវិតវេដ។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
In a survival crisis (āpaddharma), a kṣatriya may procure resources even by taking wealth, but dharma sets firm limits: the property of ascetics and brāhmaṇas is specially protected and must not be seized.
In Śānti Parva, Bhīṣma instructs Yudhiṣṭhira on rājadharma and exceptional rules for times of distress. Here he clarifies what a kṣatriya may do when deprived of livelihood, while exempting ascetics and brāhmaṇas from such exactions.