Shloka 10
Kośa, Bala, and Maryādā: Treasury, Capacity, and Enforceable Limits (कोश-बल-मर्यादा)
यथा यथा हि पुरुषो नित्यं शास्त्रमवेक्षते । तथा तथा विजानाति विज्ञानमथ रोचते
yathā yathā hi puruṣo nityaṁ śāstram avekṣate | tathā tathā vijānāti vijñānam atha rocate ||
ភីष្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «មនុស្សម្នាក់ ពេលពិនិត្យ និងសិក្សាសាស្ត្រ (śāstra) រៀងរាល់ថ្ងៃ ការយល់ដឹងរបស់គាត់ក៏កើនឡើងតាមនោះដែរ; ហើយបន្ទាប់មក ចិត្តរបស់គាត់នឹងរីករាយជាពិសេសក្នុងចំណេះដឹងខ្ពស់ និងការបែងចែកយ៉ាងច្បាស់»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Regular, sustained study and reflection on authoritative teachings gradually deepens understanding; with maturity, one naturally develops a taste for subtler, more discriminative knowledge (vijñāna) rather than mere surface learning.
In Śānti Parva, Bhīṣma is instructing the listener on the cultivation of wisdom and dharma after the war; here he emphasizes disciplined, continual engagement with śāstra as the practical means by which knowledge grows and higher insight becomes desirable.