Shloka 35
Āśā-prabhava (आशाप्रभव) — On the Rise and Power of Hope/Expectation
Sumitra Itihāsa Begins
ते विश्रब्धा: प्रभाषन्ते संयच्छन्ति च मां सदा । ते मां काव्यपथे युक्त शुश्रुषुमनसूयकम्
te viśrabdhāḥ prabhāṣante saṃyacchanti ca māṃ sadā | te māṃ kāvyapathe yuktaṃ śuśrūṣum anasūyakam ||
ប្រាហ្លាទមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ព្រាហ្មណ៍ទាំងនោះ ដោយទុកចិត្តលើខ្ញុំ ក៏និយាយជាមួយខ្ញុំដោយសេរី ហើយតែងតែរក្សាខ្ញុំឲ្យស្ថិតក្នុងសម្យម។ ពួកគេឃើញខ្ញុំឧស្សាហ៍លើផ្លូវនៃអនុសាសន៍ដ៏ប្រាជ្ញា ចង់បម្រើ និងមិនចូលចិត្តរកកំហុសអ្នកដទៃ។ ដូច្នេះ ពួកគេតែងបង្រៀនខ្ញុំ—ដូចជាប្រោះស្រោចខ្ញុំដោយពាក្យអម្រឹតនៃសាស្ត្រ—ដូចមេឃ្មុំប្រោះស្រោចសំបុកឃ្មុំដោយទឹកផ្កា។»
प्रह्माद उवाच
Educational Q&A
Ethical formation comes through humble receptivity: one should be non-censorious (anasūyaka), eager to serve and listen (śuśrūṣu), and accept disciplined restraint (saṃyama) from wise teachers; such guidance is portrayed as ‘nectar’ that nourishes character.
Prahlāda describes his relationship with brahmin advisers/teachers: because they trust him, they speak openly and continually guide him toward self-control and right conduct, enriching him with śāstric instruction.