Shloka 153
Adhyāya 118: Saciva-parīkṣā
Testing and Appointment of Ministers/Servants
मुने: पार्श्वगतो नित्यं शरभ: सुखमाप्तवान् । इस प्रकार मुनिने उस कुत्तेको उस समय शरभके स्थानमें प्रतिष्ठित कर दिया। वह शरभ प्रतिदिन मुनिके पास सुखसे रहने लगा
muneḥ pārśvagato nityaṁ śarabhaḥ sukham āptavān |
ភីෂ្មៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ដោយស្ថិតនៅជិតខាងមុនីជានិច្ច សរភៈ បានរស់នៅដោយសុខសាន្ត។ ដូច្នេះ នៅពេលនោះ មុនីបានដាក់ឆ្កែឲ្យស្ថិតក្នុងស្ថានភាព និងឋានៈរបស់សរភៈ; ហើយក្នុងនាមជាសរភៈ វាបានស្នាក់នៅដោយសុខក្បែរមុនីរៀងរាល់ថ្ងៃ—បង្ហាញអំណាចការពារនៃបុណ្យតបស្យា និងកាតព្វកិច្ចធម៌ក្នុងការផ្តល់ជម្រក និងសុវត្ថិភាពដល់អ្នកដែលមកសុំជ្រកកោន។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed as protection and compassionate refuge: a sage uses spiritual power not for harm but to secure safety and well-being for a vulnerable being, showing that true ascetic merit supports ethical care.
A sage has placed a dog into the condition of a śarabha (a stronger form) to protect it; thereafter the śarabha stays continually near the sage and lives comfortably.