Shloka 116
Gratitude, Discernment, and the Escalation of Power (Śvā–Dvipī–Vyāghra–Nāga–Siṃha–Śarabha Itihāsa)
इति श्रीमहा भारते शान्तिपर्वणि राजधर्मानुशासनपर्वणि श्रवर्षिसंवादे षोडशाधिकशततमोड<ध्याय:
iti śrīmahābhārate śāntiparvaṇi rājadharmānuśāsanaparvaṇi śravarṣi-saṃvāde ṣoḍaśādhika-śatatamo 'dhyāyaḥ
ដូច្នេះ ក្នុង «មហាភារត» ដ៏គួរគោរព នៅក្នុង «សាន្តិពರ್ವ» ក្នុងផ្នែក «រាជធម្មានុសាសនបર્વ» ក្នុងសន្ទនាជាមួយឥសី «ស្រាវ» ជំពូកទី ១១៦ (មួយរយដប់ប្រាំមួយ) បានបញ្ចប់។ នេះជាកថាខណ្ឌបញ្ចប់ ដែលសម្គាល់ការបិទបញ្ចប់នៃការបង្រៀនអំពីរាជធម្មៈ។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
This line is a colophon rather than a doctrinal verse: it signals the completion of a chapter within the Śānti Parva’s instruction on rājadharma (royal duty), framing the preceding material as authoritative guidance on ethical governance.
The text is closing a chapter: it identifies the work (Mahābhārata), the larger book (Śānti Parva), the internal section on royal instruction (Rājadharmānuśāsana-parvan), and notes that the chapter belongs to a dialogue involving the sage Śrava.