Shloka 4
Ālasyadoṣa-nirdeśa (On the Fault of Negligence) — The Camel’s Long-Neck Exemplum
जातिस्मरो महानुष्ट: प्राजापत्ये युगे5भवत् । तप: सुमहादातिष्ठदरण्ये संशितव्रत:,प्राजापत्ययुग (सत्ययुग) में एक महान् ऊँट था। उसको पूर्वजन्मकी बातोंका स्मरण था। उसने कठोर व्रतके पालनका नियम लेकर वनमें बड़ी भारी तपस्या आरम्भ की
bhīṣma uvāca | jātismaro mahānuṣṭraḥ prājāpatye yuge 'bhavat | tapaḥ sumahad ātiṣṭhad araṇye saṃśitavrataḥ ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចាថា៖ «នៅក្នុងយុគព្រាជាបត្យ (សត្យយុគដើមកាល) មានសត្វអូដ្ឋដ៏អស្ចារ្យមួយ ដែលចងចាំជាតិមុនបាន។ វាបានទទួលយកវ្រតដ៏តឹងរឹង ហើយចាប់ផ្តើមធ្វើតបស្យាដ៏ខ្លាំងក្លា នៅក្នុងព្រៃ—ដាក់ជីវិតរបស់វាលើការគ្រប់គ្រងខ្លួន និងវិន័យ»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse introduces an ethical exemplum: even a non-human being, remembering past lives, can deliberately adopt strict vows and undertake tapas. It foregrounds the Mahabharata’s theme that dharma is supported by self-restraint and disciplined effort, not merely by birth or status.
Bhishma begins a story set in the primordial age: a great camel with past-life memory takes up a firm vow and starts intense austerities in the forest, preparing the ground for a moral lesson that follows.