Shloka 186
Satya–Anṛta Viveka (Discrimination between Truth and Falsehood) | सत्य–अनृत विवेकः
अनुकक््त्वा तत्र ठद्वाच्यं सर्वे तेडनृूतवादिन: । जो कर्जदारको अपने अधीन करके उससे शारीरिक सेवा कराकर धन वसूल करना चाहता है
anukaktvā tatra tad vācyam sarve te 'nṛtavādinaḥ |
ភីṣ្មៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ប្រសិនបើក្នុងករណីនោះ អ្នកដែលត្រូវធ្វើសក្ខីកម្មមិននិយាយសេចក្តីពិតដែលគួរនិយាយ នោះពួកគេទាំងអស់ក្លាយជាអ្នកនិយាយមិនពិត។ ក្នុងរឿងដូចជាការទាមទារបំណុល—ជាពិសេសពេលមានអ្នកចង់គាបសង្កត់កូនបំណុល ហើយបង្ខំឲ្យបម្រើរាងកាយដើម្បីសងប្រាក់—សក្ខីណាដែលលាក់បាំងសេចក្តីពិតដែលអាចនិយាយបានក្នុងសក្ខីកម្ម នឹងទទួលបាបនៃការកុហក។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A witness must state the truth that is fit to be spoken; withholding or distorting it makes one an anṛtavādin (liar). Ethical conduct in adjudication depends on truthful testimony.
In Bhishma’s instruction on dharma in the Shanti Parva, he discusses legal-ethical situations such as debt disputes and the role of witnesses, declaring that witnesses who do not speak the proper truth become false speakers.