Shloka 2936
रणभूमिवर्णनम् — Devāsuropama-yuddha and the ‘River’ Metaphor of the Battlefield
शल्यस्य वाहिनीं हन्तुमभिदुद्रुवुराहवे । (उन तीनोंके अध्यक्ष थे--) धृष्टद्युम्न, शिखण्डी और महारथी सात्यकि। इन लोगोंने युद्धस्थलमें शल्यकी सेनाका वध करनेके लिये उसपर धावा बोल दिया
śalyasya vāhinīṁ hantum abhidudruvur āhave |
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ «ក្នុងសមរភូមិ ពួកគេបានរត់ពុះចូលទៅ ដើម្បីបំផ្លាញកងទ័ពរបស់សាល្យា។ ដឹកនាំដោយ ធ្រឹෂ្ដទ្យុម្ន, សិខណ្ឌី និងសាត្យគី មហារថី ពួកគេបានវាយប្រហារយ៉ាងខ្លាំងលើកម្លាំងរបស់សាល្យា»។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma in its starkest form: leaders must act decisively to protect their side and fulfill their wartime duty, even when the means involve destruction. It reflects the epic’s ethical tension—pursuit of a righteous end amid morally weighty violence.
In the battle, the Pandava-aligned commanders—Dhṛṣṭadyumna, Śikhaṇḍī, and Sātyaki—charge forward to strike down Śalya’s military host, initiating a concentrated attack on Śalya’s forces.