Shloka 26
Sārasvata–Dadhīca Upākhyāna at Sarasvatī Tīrtha
Balarāma’s Pilgrimage Context
सोअन्तरिक्षचरान् सिद्धान् समपश्यत् समाहितान् । जैगीषव्यं च तै: सिद्धै: पूज्यमानमपश्यत
so 'ntarikṣacarān siddhān samapaśyat samāhitān | jaigīṣavyaṃ ca taiḥ siddhaiḥ pūjyamānam apaśyata ||
វៃសម្បាយនៈ បានមានព្រះវាចា៖ បន្ទាប់មក គាត់បានឃើញសិទ្ធៈជាច្រើន ដើរទៅមកក្នុងអន្តរិក្ស ដោយចិត្តសមាធិ និងស្ងប់ស្ងាត់។ ហើយក្នុងចំណោមពួកសិទ្ធៈនោះ គាត់បានឃើញជៃគីសវ្យៈ កំពុងត្រូវបានគោរពបូជាដោយសិទ្ធៈទាំងនោះផ្ទាល់។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that true honor arises from inner steadiness (samāhita) and realized spiritual excellence (siddhi). Even in a world dominated by conflict and power, dharmic culture recognizes and venerates authentic ascetic attainment.
The narrator describes a vision: celestial siddhas moving through the sky, absorbed in concentration, and Jaigīṣavya among them receiving worship from those siddhas—signaling the presence and authority of higher spiritual beings within the episode.