Shloka 32
सबला मधुराश्चैव यौवनस्था: स्वलंकृता: । माहात्म्येन च संयुक्ता: कामरूपधरास्तथा
sabalā madhurāś caiva yauvanasthāḥ svalaṅkṛtāḥ | māhātmyena ca saṃyuktāḥ kāmarūpadharās tathā, bharatanandana |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ឱ កូនស្រឡាញ់នៃពួកភារតៈ! ពួកនាងមានពណ៌សម្បុរផ្សេងៗគ្នា និងមានសម្រស់ល្អឆើតឆាយ ស្ថិតក្នុងវ័យក្មេងពេញលេញ ហើយតុបតែងដោយគ្រឿងអលង្ការរបស់ខ្លួន។ មានអានុភាព និងមហិមាអស្ចារ្យ ពួកនាងអាចបំលែងរូបរាងតាមចិត្តប្រាថ្នាបាន»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s ethical caution about appearances: beauty, youth, and adornment can accompany extraordinary powers, so discernment is needed rather than being led by outward charm.
Vaiśaṃpāyana describes a group of beings (women/figures) as beautiful, youthful, ornamented, and possessed of great power, emphasizing their ability to change form at will, while addressing the listener as ‘bharatanandana’.