Shloka 112
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
महाबला महावेगा महापारिषदास्तथा | अभिषेक कुमारस्य दृष्टवा हृष्टा रणप्रिया:
mahābalā mahāvegā mahāpāriṣadās tathā | abhiṣekaṃ kumārasya dṛṣṭvā hṛṣṭā raṇapriyāḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ ពួកគេមានកម្លាំងខ្លាំង មានល្បឿនវាយប្រហារលឿន និងជាអ្នកឧត្តមក្នុងចំណោមមេដឹកនាំដែលប្រមូលផ្តុំគ្នា។ ជាអ្នកស្រឡាញ់សង្គ្រាម ពួកគេរីករាយខ្លាំងពេលបានឃើញព្រះរាជកុមារត្រូវបានអភិសេក។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញថា សេចក្តីស្របច្បាប់នៃរាជ្យ និងការទទួលស្គាល់ជាសាធារណៈ អាចបញ្ឆេះចិត្តយុទ្ធសាស្ត្រ ឲ្យរបបនយោបាយភ្ជាប់ជាមួយថាមពលនៃសង្គ្រាម។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the social power of royal consecration: public recognition of a prince’s status can unify elites and energize them toward action. Ethically, it hints at the double-edged nature of legitimacy—capable of stabilizing order, yet also capable of intensifying warlike impulses when the audience is raṇapriya (battle-inclined).
A group of eminent, powerful, and swift warriors/council-members witness the prince’s abhiṣeka (consecration/installation). Seeing this ceremonial affirmation, they become delighted and उत्साहित, especially because they are inclined toward battle.