Mahabharata — Shalya Parva, Shloka 111
Kārttikeya-Abhiṣecana: Mātṛgaṇa-Nāma Saṃkīrtana and Skanda’s Commission
गदाभुशुण्डिहस्ताश्व॒ तथा तोमरपाणय: । आयुर्धर्विविधैघोरिर्महात्मानो महाजवा:
gadā-bhuśuṇḍi-hastāś ca tathā tomara-pāṇayaḥ | āyudhair vividhais ghorair mahātmāno mahā-javāḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ អ្នកចម្បាំងមហាមនសិលា និងលឿនខ្លាំងមួយចំនួន កាន់គដា និងភូសុណ្ឌិ (អាវុធធ្ងន់) នៅក្នុងដៃ ខណៈអ្នកដទៃកាន់តោមរ (លំពែង)។ ពួកគេបំពាក់ដោយអាវុធដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាចជាច្រើនប្រភេទ ឈរត្រៀមសង្គ្រាម—រូបភាពនៃអំណាចយុទ្ធសាស្ត្រ ដែលក៏រំលេចទម្ងន់សីលធម៌ដ៏ងងឹតនៃសង្គ្រាមផងដែរ ព្រោះសមត្ថភាព និងការត្រៀមខ្លួន បម្រើហេតុការណ៍ដែលផលវិបាកគួរឱ្យខ្លាច។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the warriors’ readiness and formidable armament, implicitly reminding the reader that war—though aligned with kṣatriya duty—carries a fearful moral gravity: power and speed are not ethically neutral when deployed in violent conflict.
Vaiśampāyana describes groups of mighty, swift fighters in the battle setting, noting the specific weapons they carry—maces, bhuśuṇḍis, and spears—and emphasizing their terrifying variety of arms.
Ask anything about this verse
Curious about the meaning, context, or a word? Ask, and continue the conversation in the Vedapath app.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Mahabharata in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.