Shloka 16
Kapālamocana-tīrtha (Auśanasa) and Balarāma’s Sarasvatī Pilgrimage
नैमिषे मुनयो राजन् समागम्य समासते । तत्र चित्रा: कथा हासन वेदं प्रति जनेश्वर,राजन! जनेश्वर! नैमिषारण्यमें बहुत-से मुनि आकर रहते थे। वहाँ वेदके विषयमें विचित्र कथा-वार्ता होती रहती थी
naimiṣe munayo rājan samāgamya samāsate | tatra citrāḥ kathā hāsan vedaṃ prati janeśvara ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! នៅក្នុងព្រៃណៃមិសៈ (Naimiṣa) ពួកឥសីមកប្រមូលផ្តុំ ហើយរស់នៅរួមគ្នា។ នៅទីនោះ ឱ អម្ចាស់មនុស្ស! ពួកគេតែងតែពិភាក្សាគ្នាដោយចម្រុះ និងគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍—ពេលខ្លះស្រាលសប្បាយ—អំពីវេទៈ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ideal setting for dharmic learning: sages living together in a sacred place, engaging in thoughtful (and even pleasantly tempered) dialogue focused on the Veda—suggesting that knowledge is preserved and clarified through communal inquiry and disciplined conversation.
Vaiśampāyana describes to the king that many sages have assembled in Naimiṣa and are residing there; their ongoing activity is the exchange of diverse discussions and stories concerning the Veda.