Shloka 23
Saptasārasvata-tīrtha-prasaṅgaḥ | The Saptasārasvata Pilgrimage Account and the Maṅkaṇaka Narrative
प्राप्तैश्न नियमैस्तैस्तैविचरन्त: पृथक् पृथक्,पुरुषश्रेष्ठल वे उन स्वीकृत नियमोंके अनुसार पृथक्-पृथक् विचरते हुए मनुष्योंसे अदृश्य रहकर घूमते थे। नरव्याप्र! इस प्रकार वह वनस्पति इस विश्वमें विख्यात था
prāptaiś ca niyamais tais tais te vicarantaḥ pṛthak pṛthak | adṛśyāḥ puruṣaśreṣṭha loke svīkṛtaniyamānusāriṇaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ពួកគេបានទទួលយកវិន័យនានា ហើយដើរទៅមកដោយឡែកៗគ្នា តាមច្បាប់ប្រតិបត្តិដែលខ្លួនបានទទួលស្គាល់។ ដោយនៅមើលមិនឃើញចំពោះមនុស្សធម្មតា ពួកគេបានវង្វេងដើរនៅក្នុងលោក; ដូច្នេះ សត្វ/អង្គភាពអស្ចារ្យនោះ (ដូចជាវត្តមាននៅព្រៃ) ក៏ល្បីល្បាញទូទាំងសកលលោកនេះ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights niyama (self-discipline) and fidelity to one’s accepted rule of conduct: ethical strength is shown not by display but by steady practice, even when one remains unseen by society.
The narrator describes certain beings/figures who, having taken up different observances, move about separately and remain invisible to people; their unusual mode of wandering becomes widely known in the world.