Shloka 116
Śalya-parva Adhyāya 26 — Duryodhana’s remnant formation and rapid engagements
पातयामास कौरव्यं रथोपस्थादरिंदम: । फिर हँसते-हँसते उन शत्रुदमन वीरने कुरुवंशी जयत्सेनको नाराचसे घायल करके उसे रथकी बैठकसे नीचे गिरा दिया
pātayāmāsa kauravyaṁ rathopasthād ariṁdamaḥ |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ វីរបុរសអ្នកបង្ក្រាបសត្រូវនោះ បានវាយបោកកៅរវៈឲ្យធ្លាក់ចុះពីកៅអីលើរទេះសង្គ្រាម។ ក្នុងសមរភូមិដែលរលកសង្គ្រាមមិនឈប់ឈរ កម្លាំងក្លាហាន និងភាពច្បាស់លាស់ក្នុងយុទ្ធវិធី កំណត់ជីវិតនិងមរណៈក្នុងភ្លាមៗ ហើយសិល្បៈយុទ្ធក៏ត្រូវបង្ហាញដោយមិនមានការស្ទាក់ស្ទើរ ទោះសង្គ្រាមបងប្អូនមានទម្ងន់សីលធម៌ក៏ដោយ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the harsh immediacy of battlefield karma: skill and decisive action bring swift outcomes. Ethically, it reflects the grim reality of kṣatriya-duty in a civil war—valor is praised, yet the violence remains morally weighty within the epic’s larger reflection on dharma.
In Sañjaya’s report of the Kurukṣetra battle, an enemy-crushing warrior strikes a Kaurava so that he falls down from the chariot-seat, indicating a successful attack that disables or unseats the opponent.