Shloka 18
Chapter 23: Śakuni Reports, Kaurava Advance, and Arjuna’s Penetration of the Host
विनदत्सु च योधेषु शड्खवर्य श्व पूरितै: । उत्क्ुष्टे: सिंहनादैश्व गर्जितिश्वव धन्विनाम्
sañjaya uvāca |
vinadatsu ca yodheṣu śaṅkhavaryaiḥ sva-pūritaiḥ |
utkruṣṭaiḥ siṃhanādaiś ca garjitaiś ca dhanvinām ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ពេលយោធាកំពុងស្រែកហ៊ោ និងស័ង្ខដ៏ប្រសើរត្រូវផ្លុំដោយកម្លាំងពេញលេញឲ្យកង្វក់កង្វាយ សមរភូមិពោរពេញដោយសូរស្រែកជ័យជំនះ សូរសីហនាទ និងសំឡេងគគ្រឹកគគ្រេងរបស់អ្នកកាន់ធ្នូ។ នៅវេលានោះ ការប្រយុទ្ធបានលើសព្រំដែននៃធម៌ និងសមរម្យ ក្លាយជាការសម្លាប់ឥតគិតខ្លាច បំបែកគ្រប់ព្រំដែន—ហើយសញ្ញាអាក្រក់ដ៏សាហាវ ដែលជាព្រមាននៃវិនាស ក៏ចាប់ផ្តើមលេចឡើង។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how war can slip beyond maryādā (ethical restraint): the outward signs of heroism—conches, roars, and shouts—can accompany an inner collapse of dharma when violence becomes unbounded, foreshadowing ruin.
Sañjaya describes the battlefield at a peak of intensity: warriors are shouting, conches are blown powerfully, and archers roar and bellow. The scene signals that the fighting has escalated into a ruthless phase, setting the stage for grievous destruction and ominous developments.