Shloka 156
न चचाल महाराज सर्वसैन्यस्य पश्यत: । महाराज! वे महामनस्वी वीर सारी सेनाके देखते-देखते दुर्योधनपर चारों ओरसे बाणसमूहोंकी वर्षा कर रहे थे तो भी वह विचलित नहीं हुआ
na cacāla mahārāja sarvasainyasya paśyataḥ |
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ព្រះមហាក្សត្រអើយ! នៅមុខទ័ពទាំងមូល គាត់មិនបានរំញ័រឡើយ។ ទោះបីវីរបុរសចិត្តធំៗ បាញ់ព្រួញជាភ្លៀងពីគ្រប់ទិសលើទុរយោធន ក៏គាត់នៅតែឈរមាំមួន មិនរអិលរំខាន—រឹងមាំមុខគ្រោះថ្នាក់ ដូចចិត្តដាច់ខាតដែលគាំទ្រវីរជនក្នុងភាពងងឹតនៃសង្គ្រាម។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness under pressure: a warrior’s composure in public crisis becomes a measure of resolve. Ethically, it also points to the tragic power of determination in war—steadiness can serve both righteous duty and destructive ambition.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, before the eyes of the whole army, Duryodhana does not waver even as opponents rain arrows on him from all sides.