Shloka 41
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
तथैव गुल्मे सम्प्रेक्ष्य शयानान् मध्यगौल्मिकान् | भ्रान्तान् व्यस्तायुधान् सर्वान् क्षणेनैव व्यपोथयत्,इसी प्रकार खेमेमें मध्य श्रेणीके रक्षक सैनिक भी थककर सो रहे थे। उनके अस्त्र-शस्त्र अस्त-व्यस्त होकर पड़े थे। उन सबको उस अवस्थामें देखकर अभ्र॒त्थामाने क्षणभरमें मार डाला
tathaiva gulme samprekṣya śayānān madhyagaulmikān | bhrāntān vyastāyudhān sarvān kṣaṇenaiva vyapothayat ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ ដូចគ្នានោះដែរ ពេលអស្សវត្ថាមាមើលឃើញយាមដែលឈរនៅជួរកណ្ដាលនៃជំរំ កំពុងដេកលក់ដោយអស់កម្លាំង អាវុធរបស់ពួកគេក៏រាយប៉ាយរញ៉េរញ៉ៃ—ឃើញពួកគេនៅស្ថានភាពអស់សង្ឃឹមនោះ គាត់បានកាប់សម្លាប់ពួកគេទាំងអស់ក្នុងមួយភ្លែត។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញការរលាយបាត់នៃធម៌ក្នុងសង្គ្រាមពេលយប់៖ ជ័យជម្នះមិនត្រូវបានស្វែងរកដោយការប្រយុទ្ធយុត្តិធម៌ទេ ប៉ុន្តែដោយការសម្លាប់អ្នកគ្មានការការពារ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical degradation that can occur in war: when combat shifts from facing an armed opponent to killing exhausted sleepers, the act moves away from kṣatriya norms of fair battle and becomes a paradigmatic instance of adharma.
During the night attack, Aśvatthāmā surveys the camp’s middle-line guards, finds them asleep and unprepared with weapons in disarray, and swiftly kills them all.