Shloka 363
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
गदामुद्यम्य वेगेन हृदि द्रौणिमताडयत् । उत्तमौजाको राक्षसद्वारा मारा गया समझकर युधामन्यु भी वहाँ आ पहुँचा। उसने बड़े वेगसे गदा उठाकर अश्वत्थामाकी छातीमें प्रहार किया
gadām udyamya vegena hṛdi drauṇim atāḍayat |
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ យុធាមន្យូ ជឿថា ឧត្តមោជាត្រូវរាក្សសនៅមាត់ទ្វារសម្លាប់ ក៏រត់មកដល់ទីនោះ។ គាត់លើកគដាដោយល្បឿនខ្លាំង ហើយវាយចំទ្រូងកូនប្រុសដ្រូណ (អស្វត្ថាមា)។ វាបង្ហាញភាពចលាចលនៃសង្គ្រាមយប់ ដែលទុក្ខសោក និងការយល់ច្រឡំជំរុញឲ្យមានការសងសឹកភ្លាមៗ ជំនួសការទប់ស្កាត់តាមធម៌។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how night warfare breeds confusion and rash retaliation: grief and mistaken assumptions can override discernment, illustrating why such tactics are often portrayed as ethically corrosive (dharma-violating) within the epic’s moral frame.
In the nocturnal assault of the Sauptika episode, Yudhāmanyu arrives after believing Uttamaujas has been killed by a rākṣasa-like assailant at the entrance; he raises a mace and strikes Aśvatthāman (Drauṇi) in the chest with great force.