Shloka 11
Adhyāya 6: Śibira-dvāra-sthita Bhūta-varṇana and Aśvatthāmā’s Śaraṇāgati to Mahādeva
द्रौणिमुक्तान् शरांस्तांस्तु तद् भूतं॑ महदग्रसत् । उदधेरिव वार्योघान् पावको वडवामुख:
drauṇimuktān śarāṁs tāṁs tu tad bhūtaṁ mahad agrasat | udadher iva vāryoghān pāvako vaḍavāmukhaḥ ||
សញ្ជ័យបាននិយាយ៖ អំណាចធាតុដ៏មហិមានោះបានលេបបាំងព្រួញទាំងអស់ដែលកូនប្រុសទ្រូណបានបាញ់ចេញ។ ដូចភ្លើងក្រោមសមុទ្រ (វឌវានល) ផឹកទឹកសមុទ្រដ៏ហូរខ្លាំងយ៉ាងណា អំណាចធំធេងនោះក៏បានស្រូបយកអាវុធរបស់អស្វត្ថាមាដូច្នោះដែរ។
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that human aggression and even formidable weapons are not absolute; a greater elemental/cosmic power can neutralize them. It frames violence as ultimately bounded by a higher order that can impose restraint.
Aśvatthāman (Drauṇi) releases a volley of arrows, but a mighty elemental force appears and consumes them all, compared to the submarine fire that drinks the ocean’s waters.