Shloka 10
अनर्थाश्षार्थरूपेण अर्थाश्षानर्थरूपिण: । उत्तिष्ठन्ति विनाशाय नूनं तच्चास्य रोचते
anarthāś cārtharūpeṇa arthāś cānartharūpiṇaḥ | uttiṣṭhanti vināśāya nūnaṃ tac cāsya rocate ||
សញ្ជ័យបាននិយាយថា៖ ពេលមនុស្សម្នាក់កំពុងឆ្ពោះទៅវិនាស អនត្ថក្លាយមកជារូបអត្ថ ហើយអត្ថក៏ហាក់ដូចអនត្ថ។ ដើម្បីនាំទៅកាន់ការបំផ្លាញ អ្វីដែលជាអនត្ថក្នុងរូបអត្ថនោះហើយ ដែលពិតប្រាកដថាគាត់ពេញចិត្ត។
संजय उवाच
Educational Q&A
A mind moving toward adharma and ruin loses discernment: it mistakes harmful choices for beneficial ones and even rejects genuine benefit. The verse highlights how ethical collapse first appears as distorted perception—liking what is actually destructive.
Sañjaya comments on the psychological and moral condition of a person (in the Sabha Parva context, the one being drawn into disastrous decisions): signs of impending destruction manifest as seemingly attractive ‘advantages,’ and the person embraces them, accelerating the downfall.