Shloka 27
हा पाण्डो हा महाराज क्वासि किं समुपेक्षसे । पुत्रान् विवास्यत: साधूनरिभिर्यूतनिर्जितान्
hā pāṇḍo hā mahārāja kvāsi kiṁ samupekṣase | putrān vivāsyataḥ sādhūn aribhir yūtanirjitān ||
«អូយ បណ្ឌុ! អូយ ព្រះមហាក្សត្រ—ព្រះអង្គនៅទីណា? ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គមើលរំលង? កូនប្រុសដ៏ប្រសើររបស់ព្រះអង្គ ត្រូវសត្រូវឈ្នះក្នុងល្បែងភ្នាល់ ហើយកំពុងត្រូវបង្ខំឲ្យចេញទៅនិរទេសក្នុងព្រៃ; ហេតុអ្វីបានជាព្រះអង្គមិនអើពើចំពោះទុក្ខវេទនារបស់ពួកគេ?»
वैशमग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical shock of dharma being overturned: righteous heirs are unjustly ruined through deceitful gambling, and the lament questions the moral order and the protective duty expected of a king/father figure.
After the Pāṇḍavas are defeated in the dice game and condemned to exile by their enemies, a lamenting voice calls out to the deceased king Pāṇḍu, asking why he does not ‘see’ or respond to his sons’ calamity.