Shloka 10
स्मरन्ति सुकृतान्येव न वैराणि कृतान्यपि । सन्त: प्रतिविजानन्तो लब्ध्वा प्रत्ययमात्मन:
smaranti sukṛtāny eva na vairāṇi kṛtāny api | santaḥ prativijānanto labdhvā pratyayam ātmanaḥ ||
យុធិષ્ઠិរ បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «អ្នកខ្ពង់ខ្ពស់ចងចាំតែអំពើល្អ មិនចងចាំសត្រូវភាពដែលបានធ្វើឡើយ។ ដោយបានទទួលការប្រាកដចិត្តខាងក្នុងពីបទពិសោធន៍របស់ខ្លួន ពួកគេយល់ឃើញសុខទុក្ខរបស់អ្នកដទៃដូចជារបស់ខ្លួន ហេតុនេះហើយពួកគេចងចាំការប្រព្រឹត្តល្អរបស់មនុស្ស មិនចងចាំភាពប្រឆាំងរបស់គេ»។
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
A truly noble person chooses to remember others’ merits rather than their hostility. Grounded in inner certainty and empathy, such a person treats others’ happiness and suffering as comparable to one’s own, and thus responds with forbearance and ethical restraint.
In the Sabha Parva context, Yudhiṣṭhira articulates a dharmic standard of conduct: the virtuous do not cling to grievances. He frames moral judgment through lived inner conviction (pratyaya) and empathetic understanding, emphasizing reconciliation and magnanimity over retaliation.