Shloka 10
पाण्डवानां वनप्रस्थानवर्णनम् / The Pāṇḍavas’ Departure for the Forest
Vidura’s Report and Portents
एवमुक्त्वा तु कौन्तेयमपोह् वसनं स्वकम् । स्मयन्नवेक्ष्य पाज्चालीमैश्वर्यमदमोहित:
evaṁ uktvā tu kaunteyam apohya vasanaṁ svakam | smayann avekṣya pāñcālīm aiśvaryamada-mohitaḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ ដោយនិយាយដូច្នេះទៅកាន់កូនប្រុសរបស់ គុនទី ហើយត្រូវមោហៈដោយស្រវឹងនៃអំណាច និងសម្បត្តិ ទុរយោធនៈបានលើកសម្លៀកបំពាក់របស់ខ្លួនចេញ ហើយញញឹមមើលទៅកាន់ បាញ្ចាលី (ទ្រោបទី)។ កាយវិការនោះជាការប្រមាថដោយចេតនា—ការបំពានលើសិទ្ធិរាជសម្បត្តិ ដើម្បីបង្អាប់ និងបង្កហេតុ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how aiśvarya-mada (the intoxication of power) leads to loss of self-restraint and ethical collapse. Public humiliation and sexualized insult are portrayed as grave adharma, sowing consequences that later drive the conflict toward war.
After speaking, the offender—deluded by pride—removes his garment and smiles while looking at Draupadī, signaling a calculated act of disrespect in the royal assembly. It functions as provocation and degradation, intensifying the moral crisis of the court.